На главную

Андрей Вознесенский

Гойя

Hoya

Я - Гойя!
Глазницы воронок мне выклевал ворог,
                                          слетая на поле нагое.
Я - горе.

Я - голос
Войны, городов головни
                                   на снегу сорок первого года.
Я - голод.

Я - горло
Повешенной бабы, чье тело, как колокол,
                                 било над площадью головой...
Я - Гойя!

О грозди
Возмездия! Взвил залпом на Запад -
                                            я пепел незваного гостя!
И в мемориальное небо вбил крепкие
                                                                звезды -
как гвозди.

Я - Гойя.

1959

Aku - Hoya!
Lubang mata dipatuk burung gagak
                                       hinggap di padang bogel.
Aku - Duka.

Aku - Suara
perang, api bandar terbakar
                                di salji pada tahun enam puluh satu.
Aku - Kebuluran.

Aku - Tenggorokan
perempuan digantung, yang tubuhnya bak genta
                               terdengar di atas dataran bogel...
Aku - Hoya!

Oh, Dendam
pembalasan! Bak peluru aku terbang ke Barat -
                                        aku - abu tamu yang tak dijemput!
Dan ke langit peringatan aku mengetuk bintang kuat -
                                                               seperti paku.

Aku - Hoya.

Translated by V.Pogadaev.